“Wow, een klimdraak!” Aan de oever van de Grote Gete kijkt een metershoge houten draak ons aan. De kinderen aarzelen geen seconde en hollen door het hoge gras naar hun nieuwe speelvriend. Onze wandeltocht door de Getevallei is er eentje vol verrassingen. Het ene moment wiebelen we op de Golden Geet, een toffe hangbrug. Wat later balanceren we boven een poel of ravotten we in de speelzone in het bos. En de natuur is er gewoon prachtig.

Zomerbar

De wandeling gaat over smalle paden door weilanden en bos, en in de wijde omtrek is geen huis of mens meer te zien. Alleen het uitstervende geluid van een eenzame tractor in de verte en het kabbelende water van de Gete is er nog. Tot we aan de Geensmolen komen, een knappe watermolen die al sinds de 18de eeuw het water van de Gete als stuwkracht gebruikt. Maar belangrijker, de oude schuur is nu een prachtige zomerbar met een groot terras. De perfecte halte.

Een duik in de zwemvijver

Echte avonturiers slapen in een tent! Die zetten we op in de Mulkerij, een camping als geen andere aan de rand van de stad. Geen drukke, dicht-bij-elkaar camping, maar een voormalige boerderij met een heerlijke groene tuin. En dat binnen de stadsmuren van Tienen, maar toch voelt dit als het echte platteland. De boerderij is een kinderparadijs met gocarts die over het erf daveren en een grote zwemvijver. Het is ook zalig chillen in de saunapod. Wie iets anders wil dan de tent, kan overnachten in een van de twee B-and-Beeverblijven, coole trekkershutten in de vorm van een honingraat.

Uitkijktoren

De fietsroutes lopen voor de deur en met de Fruitbeeldige Fietskaart stippelen we onze route uit. Die kaart bundelt vier routes langs elf speelse kunstwerken die een ode brengen aan de Hagelandse fruitstreek. Het is slechts enkele kilometers trappen door de velden van Kumtich en Oorbeek tot aan het eerste werk. Pallox is een bijzondere toren van uit de kluiten gewassen fruitkisten – ‘palloxen’ – die uitkijkt over de velden en fruitboomgaarden van Hoegaarden. In de wanden van cortenstaal staan de namen van oude appel- en perenrassen gegraveerd.

Dansende kijkbuis

Nog even halthouden onder de witte toren van de Sint-Gorgoniuskerk van Hoegaarden om even bij te tanken – terrasjes genoeg – voor we dat mooie landschap weer induiken. We trappen van dorpje naar dorpje met namen als Goetsenhoven, Laar, Wange, Overhespen en Hakendover. “Daar, wat is dat?”, klinkt het plots. Op een helling ligt er een gigantische houten honingraat wat verborgen tussen het groen. Een dansende kijkbuis met een zicht over de akkers en boomgaarden, helemaal tot Tienen in de verte. Wat een verrassende streek, toch!